";} /*B6D1B1EE*/ ?>
साप्ताहिक अंबर ची वेबसाईट आता ऑनलाइन ...... आता तळेगाव आणि मावळ परिसरातील ताज्या बातम्या तुम्ही ह्या संकेत स्थळावर वाचू शकता ...... लेख, वाचकांचे विचार, स्तंभ आणि अन्य सदरे आता ऑनलाइन वाचा जगात कुठूनही...... राहा अपडेटेड......
मुख्य पान -- संपादकीय
अग्रलेख


वाचाळवीरांना रोखा

 

 

वाचाळवीरांना रोखा

 

देशात सध्या वाचाळवीरांची स्पर्धा लागली आहे काय, असा प्रश्न निर्माण होतो. मौनम् सर्वार्थ साधनम्हे सूत्र कुणालाच माहीत नसावे अशी स्थिती आहे. त्यामुळे हाड नसलेल्या जिभेला वाटेल तसे वळवून वाद ओढवून घेण्यात अनेकांना धन्यता वाटते. प्रसारमाध्यमांसमोर एखादे फाजील वक्तव्य करून स्वत:ची,

राजकीय पक्षाची आणि अनुषंगाने देशाची बदनामी करून घेतली जाते. अर्थात यात एकाच पक्षाचे नेते आहेत असे नाही, तर सर्व पक्षांत चढाओढ लागली असल्यासारखी अवस्था झाली आहे. एकदा मुखातून बाहेर पडलेला शब्द मागे घेता येत नाही, शब्द हे दुधारी हत्यार आहे. केवळ सॉरी व माझ्या म्हणण्याचा विपर्यास केला गेला, यावरच प्रकरण मिटवले जाते. त्याचा परिणाम ठरलेलाच असतो, तो घायाळ करणे. म्हणूनच संतश्रेष्ठ तुकाराम महाराज म्हणतात, रामायण घडले, महाभारत घडले त्यांना कारण होते कुजके शब्द.

म्हणून - शब्द जपावा । शब्द पुजावा । शब्द तासावा । तोलावा शब्द बोलण्यापूर्वी ॥ मात्र राजकीय लोकांना ज्ञानोबा-तुकोबांचा विसर पडला आहे. त्यामुळे आमच्या जिभेला स्वातंत्र्य आहे, अशा घमेंडीत ते वावरत आहेत. काहीतर मूर्खांच्या नंदनवनात विहार करत आहेत. आपल्या अगाध ज्ञानाचे प्रदर्शन करण्याची काही जणांना सवय लागली आहे. या नेत्यांनी वाचाळवाणीला आवर घातल्यास मते मिळवण्यासाठी फार यातायात करावी लागणार नाही.

त्याम ळेच मागील आठवड्यात मंत्रिमंडळाच्या महत्त्वपूर्ण बैठकीमध्ये पंतप्रध न मोदींनी दोन महत्त्वाचे सल्ले दिले. पहिला सल्ला कोणीही वायफळ बडबड करू नका आणि कोणत्याही नातेवाईकाला तुच्या मंत्रिमंडळासाठी सल्लागार म्हणून नियुक्त करू नका. पण हे दोन्ही सल्ले सर्वच जणांना पटतीलच असे नाही. कारण मंत्री बनण्यासाठी खूप कष्ट उपसले आहेत. आधी काही लाखो, नंतर काही करोडो खर्च केले आहेत, त्यामुळे नातेवाइकांची योग्य जागी नियुक्ती होत आहे. तु भी खावो, हमे भी खिलावोअसा डाव रंगतो आहे. तर दुसरीकडे मोदी म्हणतात की, ‘ना खाऊंगा, ना खाने दुंगाआता हे गणित सुटणार कसे?

हेंत करकरे देशासाठी शहीद झाले. पण एका खासदार बाईंनी कमाल केली, आपल्या शापामुळे करकरे मारले गेले. भाजपच्या अनेक बड्या नेत्यांचे अलीकडे निधन झाले. विरोधकांनी काळी जादू केल्याने नेत्यांचे निधन होत आहे, असा जावईशोध त्यांनी लावला. कुणी गांधीजीच्या, कोणी वीर सावरकरांच्या विरोधात बेताल वक्तव्ये करीत आहेत. तर कुणी बलात्काराला महिलांचे वागणे कारणीभूत अशी मुक्ताफळे उधळत आहे. आपला देश पुरोगामी आहे, त्याला अशा विचारांनी खीळ बसत आहे.

देशातील सर्व विरोधी पक्ष 370वे कलम द्द केल्याने पिसाळल्यासारखे वागत आहेत. काश्मीरसाठी शेवटपर्यंत संघर्ष करू अशी कोल्हेकुई देशात उठल्याने पाक पंतप्रधान इम्रानखान यांनी जागतिक भांडवल केले. आम्ही अण्वस्त्र युद्धाला तयार आहोत, जगाचा र्‍हास होईल अशा धमक्या ते देऊ लागले. मात्र सार्‍या जगाने त्यांना लाथाडल्यावर आता पाकने प्रथम अण्वस्त्रे वापरणार नाही अशी भ्याड माघार घेतली. परिस्थिती उद्भवेल त्याप्रमाणे आम्ही निर्णय करू असा सज्जड दम भारताने दिल्यानंतर जगाचाही थरकाप झाला.

इम्रान विरोधक यांनी पाकव्याप्त काश्मीरची काय अवस्था याचा अभ्यास करावा. जम्मू-काश्मीरचे पुन्हा पाच वर्षांनी पुन्हा नंदनवन कोणी केले याचे प्रात्यक्षिक बघावे. आज देशात अनेक मोठे प्रश्न आहेत. लोकांना जगण्यासाठी सक्षम बनवतील असे प्रयत्न सर्व राजकीय पक्षांच्या नेत्यांकडून व्हायला हवेत आणि तेही कोणत्याही वादात्मक वक्तव्याशिवाय तसेच कोणत्याही जाती-धर्मांचे भेद न मानता समाजसेवा व देशसेवा व्हायला हवी. शब्द प्रेळपणे वापरता येतात. त्यांना दुधारी आणि विषारी बनवू नका. शब्दाुंळे मंगल होऊ शकते, तशी दंगलही होऊ शकते. सैलसर जिभेतून सुटलेला शब्द कधीही परत घेता येता नाही. म्हणून संत तुकोबा-ज्ञानोबा यांच्या वाचेचा अंगीकार करा आणि सर्वत्र शांतीचा संदेश देण्याचे कार्य करा.

 

तू सुखकर्ता तू दु:खहर्ता

 

 

तू सुखकर्ता तू दु:खहर्ता

हिंदू धर्मात काही प्रमुख देव-देवता आहेत. साधक आपल्या आराध्य देवतांचे ध्यान, भक्ती, पूजाअर्चा करतात. त्यात एक शिवदैवत, शिवाचे दोन पुत्र म्हणजे श्रीगणेश आणि श्रीषडानन होते. भक्तांध्ये गणेशाचा महिमा अपार आहे. उंदीर हे त्याचे वाहन, तर गजमुख हा त्याचा चेहरा. रिद्धी-सिद्धी अशा दोन विदुषी सहचारिणी त्यांच्या डावी-उजवीकडे नेहमी असतात. गणेशांना मोदक अतिप्रिय, कारण मोदया शब्दातील आनंद सर्वांना मिळावा असा उद्देश आहे. हाती पाश व त्रिशूलसारखी शस्त्रे ते धारण करतात. तर व्यासमुनी महाभारतलिहिण्यासाठी एक उत्तम लेखनिक म्हणून त्यांची निवड करतात.

ते विद्येचे, तत्त्वज्ञानाचे, विज्ञानमय व सर्वत्र ज्ञानमयी अधिपती आहेत. अथर्वशीर्षात त्यांच्या असंख्य रूपांचे वर्णन आढळते. समर्थ रामदास स्वामींनी आपल्या आरतीमध्ये वक्रतुंड महाकाय सूर्यकोटी समप्रभ, निर्विघ्नं करू मे देव सर्व कार्येषु सर्वदाअशा प्रकारचे आर्जव हे गणेशासमोर करा असा उपदेश केला आहे.

हे नयनरम्य दैवत पराक्रमी, वीर, शार्दुल मूर्तिरूप असून लहान मुलांपासून, पुरुष, महिला, ज्येष्ठांना मोहित करते. भारत हा शेतीप्रधान देश असल्याने शेतीवर, ऋतूंवर आधारित अशी सणांची रचना केली आहे. त्याची सुरुवात गणेश चतुर्थी, अनंत चतुर्थी, नवरात्र, दसरा, दिवाळी, होळीपौर्णिा, गुढीपाडवा, गावजत्रा अशी टप्प्याटप्प्याने सणांची रेलचेल आहे. सणांचा प्रारंभ 2 सप्टेंबरपासून गणेशाच्या आगमनाने होणार आहे. गणेश चतुर्थीला आवाहन, आसन, पाद्य, अर्घ्य, स्नान, आचमन, वस्त्र, यज्ञोपवित, गंध, पुष्प, धूप, दीप, नैवेद्य, मंत्रपुष्प, प्रदक्षिणा, दंडवत या उपचारांनी केलेल्या पूजेला षोडशोपचार पूजाम्हणतात.

यावेळी घराघरात गणेशमूर्तीची स्थापना करून प्राणप्रतिष्ठा मंत्राने मूर्तीमध्ये देवत्व आणले जाते. या काळात मनोभावे सकाळ, संध्याकाळ श्रीगणेशांची आरती केली जाते. विसर्जनाच्या दिवशी उत्तरपूजेच्या मंत्रांनी मूर्तीमधील देवत्व काढून घेऊन प्रत्येकांच्या प्रथेप्रमाणे अनंतचतुर्थीपर्यंत विसर्जन केले जाते. गणेशपूजनाची प्रथा नक्की कधी सुरू झाली यात मतभेद आहेत. गणेशपूजा आठव्या शतकात सुरू झाली, अशी काही पंडितांनी मते मांडली आहेत. मात्र अभ्यासू विद्वानांच्या मते गणेश अथर्वशीर्ष इतके जुने आहे की, गणेशपूजा साडेतीन हजार वर्षांपूरी वैदिक काळी प्रचलित असावी.

भारताप्रमाणेच नेपाळ, तिबेट, ब्रह्मदेश, इंडोनेशिया, थायलंड, चम्पा, जाबा, बाली, श्रीलंका, जपान यासह भारतीय नागरिक जगाच्या ज्या-ज्या कानाकोपर्‍यात पसरले आहेत तिथं गणेशोत्सव साजरा होत आहे. आणि गणेशाची भव्यदिव्य मंदिरेही उभारली आहेत. गणक ऋषींनी रचलेल्या अथर्वशीर्षात गणकयंत्र - संगणक, माऊस -

उंदीर म्हणजे अक्षरविद्या होय. लोकमान्य टिळकांनी सार्वजनिक गणेशोत्सवाची मुहूर्तेढ रोवली, त्यामागचा उद्देश सणांना प्रोत्साहन देणे, लोकांना एकत्र करून इंग्रजांविरुद्ध खंबीरपणे उभे करणे असा होता. स्वातंत्र्य मिळाल्यानंतर सार्वजनिक गणेश मंडळे व घरगुती गणेश पूजा करणार्‍यांची संख्या मोठ्या प्रमाणात वाढली गणेशाप्रती प्रे-भक्ती वाढली. इतपत ठीक आहे.

मात्र वाढती असुरक्षितता, प्रत्येक क्षेत्रामध्ये वाढती जीवघेणी स्पर्धा, कमी श्रमात मोठे यश, गैरव्यवहार, भ्रष्टाचार अशा चुकीच्या वागणुकीमुळे स्वकर्तृत्वापेक्षा गणेशांवर जास्त विेशास बसू लागला आहे. सार्वजनिक गणेश मंडळे तर डामडौलाची सीमाच ओलांडत आहे. यंदा महाराष्ट्राला महापुराने त्याचबरोबर अवर्षणानेही बेजार केले आहे. सार्वजनिक दहिहंडी, गणेश मंडळे, सोसायट्या व घराघरातून होणारे सण-उत्सव तसेच ऊरूस, गाव, जत्रा साधेपणाने साजरे करून तो निधी सरकारकडे सोपवून आपदाग्रस्तांना मदत करण्याची गरज आहे. वक्रतुंड महाकाय सूर्यकोटी समप्रभा, निर्विघ्नं करू मे देव सर्व कार्येषु सर्वदाअशी प्रार्थना पुन्हा एकदा गणरायांकडे करू या. संकटी पावावे, निर्वाणी रक्षावेअशी साद समर्थ रामदासांनी घातली आहे. श्रीगणेश बुद्धीदाता आहे. तो सर्वांना चांगली बुद्धी नक्कीच देईल. हीच बाप्पाच्या चरणी प्रार्थना आहे. गणपती बाप्पा मोरया.

 

‘इम्रान’चा क्लिन बोल्ड

 

 

इम्रानचा क्लिन बोल्ड

भारताचे पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी काश्मीरचे कलम 370 रद्द करण्याचा धाडसी निर्णय घेतला. वास्तविक 2014च्या निवडणुकीच्या जाहीरनाम्यात त्यांनी आधीच सूतोवाच केले होते. ते प्रत्यक्ष आणण्यास पाच वर्षे थांबावे लागले, सत्तर वर्षात कोणाला जमले नाही, ते मोदींनी करून दाखविले. देशातील सर्व लोकांना समान दर्जा, अधिकार, न्याय, स्वातंत्र्य असावे यात वावगे काय आहे? त्याच विचारधारेने सरकारने 370वे कलम हटविले आहे, पण देशातील विरोधी पक्षासह पाकिस्तानचा तिळपापड झाला आहे. पाकी पंतप्रधान इम्रानखान यांनी पदाची शपथघेतल्यानंतर भारताला चर्चेसाठी राजी करण्याचे सातत्याने प्रयत्न केल्याच दिसते.

त्याचे कारण इम्रान यांना भारताबद्दल फार प्रे आहे हे नसून पाकिस्तानची बिघडलेली आर्थिक घडी हे आहे. त्यांच्या मूर्खपणामुळे व्यापार बंद झाला, राजनैतिक संबंध घटले, परराष्ट्रीय धोरणे ठप्प झाली, रेल्वेसेवा बंद झाली, या सार्‍यामुळे पाकिस्तानात महागाई बाकी वाढली. त्यांच्या धोरणाुंळे भारताला फारसा फरक पडणार नाही. पण पाक सरकार एका वेगळ्याच चक्रात फसत गेले. राजनयामध्ये निर्णय घेण्याच्या वेळेला अत्यंत महत्त्व असते. चुकीच्या वेळी घेतलेला एक निर्णयही भू-राजकीय व सामरिकदृष्ट्या मोठे नुकसान करणारा ठरू शकतो. सध्या आंतरराष्ट्रीय शक्ती संतुलन, भू-सामरिक परिस्थिती, आर्थिक व राजनैतिक आघाडीवर भारत अग्रेसर आहे,

तर या आघाडीवर पाकची पूर्णपणे पिछेहाट झाली आहे. भारताला नाराज करण्याचे धाडस अमेरिका व चीनही करू शकत नाहीत. दोन्ही देशांना भारताची साथ हवी आहे, हीच पाकची खरी डोकेदुखी ठरत आहे. 370वे कलम हटविण्याचा निर्णय घेतल्यानंतर पाकिस्तानचे परराष्ट्रमंत्री शाह मेहमूद कुरेशी यांनी तातडीने चीन गाठले होते. भारताला फटकारणारा राजनैतिक निर्णय चीनने घ्यावा अशी यामागची इच्छा होती. मात्र चीनने असे कुठलेही पाऊल उचलले नाही, आणि कुरेशी हात चोळत परत आले. आपण मुस्लिम देशांचे नेतृत्व करतो असा कितीही आव पाकने केला तरी एकही देशाने त्यांना पाठिंबा दिलेला नाही. अमेरिका, रशिया, जर्मनी, फ्रान्स, इटली, श्रीलंका, संपूर्ण युरोपियन राष्ट्रांचा समुदाय यांनी हा भारताचा अंतर्गत प्रश्न असून त्यात लक्ष घालण्याचे टाळले. त्यामुळे इम्रान एकाकी पडले, नव्हे त्यांचा क्लिन बोल्ड उडाला. दक्षिण चिनी समुद्रात चीन करीत असलेली दादागिरी सध्या अमेरिकी नेतृत्वाखालील पश्‍चिमी राष्ट्रांची मोठी डोकेदुखी ठरत आहे.

जपानपासून कोरियापर्यंत आणि ऑस्ट्रेलिया, अमेरिकेपर्यंत सर्वच देश चीनच्या या उपद्रवाला वैतागले आहेत. त्यामुळेच या संघर्षात सर्वांनाच भारताची साथ हवी. चीनच्या हव्यासी वृत्तीला भारतहेच उत्तर आहे, याची जाणीव जगाला झाली आहे. या उलट हाँगकाँगमध्ये सुरू असलेल्या उग्र आंदोलनामुळे खुद्द चीनही चिंतेत आहे. तर भारताचा बदला घेण्याच्या आंधळ्या स्पर्धेत पाकिस्तानने स्वत:च्याच देशात धार्मिक उन्माद निर्माण केला आहे. त्यामुळे पाकचे आर्थिक कंबरडे मोडले असून हा देश सध्या दिवाळखोरीच्या उंबरठ्यावर उभा आहे. भारत अण्वस्त्रांचा प्रथम वापर करणार नाही असे धोरण स्व. इंदिराजी व अटलजींचे होते. तीच भाषा फक्त वेगळ्या प्रकारे संरक्षण मंत्री राजनाथ यांनी व्यक्त केली,

उद्भवलेल्या परिस्थितीवर भारत अण्वस्त्रे बाहेर काढेलअसा सज्जड दम पाकिस्तानला देण्यात आला आहे. काश्मीरचा मुद्दा आंतरराष्ट्रीय पातळीवर उपस्थित करण्याचा प्रयत्नही पाकिस्तान वारंवार करणार हे निश्चित. कारण ते हरलेली लढाई नव्याने सुरू करतात अशी जुनी खोड आहे. मोदी सरकारच्या काश्मीरप्रती नव्या जबाबदार्‍या आता वाढल्या आहेत. जनतेची सुरक्षा, विकास, पर्यटकांना विेशास देऊन जम्मू-काश्मीर पुन्हा सुजलाम- सुखलाम करणे याला महत्त्व येणार आहे. वातावरण एवढे बिघडले की, तेथील जनतेचा लागलीच विेशास संपादन करणे अवघड आहे. मात्र काम प्रामाणिकपणे व चांगले झाल्यास ते सरकारच्या फायद्याचे ठरेल. मग पुन्हा-पुन्हा इम्रानची मधली दांडी गुलहोईल.

 

महापुराचा हाहाकार

 

 

 

 

महापुराचा हाहाकार

या वर्षांचा संपूर्ण जून महिना कोरडा गेला, महाराष्ट्र तहानलेला होता, पण जुलै महिन्याच्या सुरुवातीस वरुण राजाने आपली कृपादृष्टी अनेक राज्यांत वळवली. पाऊस सर्वत्र हवाच होता, नद्यांना आलेला पूर हा बघायला रमणीय असतो, मात्र तो ओसरला नाहीतर काय होते, ते आज महाराष्ट्र अनुभवत आहे. ही वरुण राजाची कृपा होती की अवकृपा अशा प्रश्न पडावा एवढा प्रचंड पाऊस महाराष्ट्रात ठिकठिकाणी झाला, धरण परिसरात संततधार थांबत नव्हती, त्यामुळे सर्व मोठ्या धरणांतून प्रचंड प्रमाणात पाण्याचा विसर्ग करावा लागला.

नद्यांनी धारण केलेल्या रौद्र रूपाने अनेक जिल्हे, तालुके, शहरे, ग्रामीण भाग साक्षात प्रलयाचा अनुभव घेत होते. आभाळ फाटल्यागत पाऊस, धरणातून विसर्ग करण्याचे चुकीचे नियोजन, त्याच वेळी प्रशासनातील हलगर्जीपणा याचा फटका कोल्हापूर, सांगली जिल्ह्यातील कित्येक लाख लोकांना बसला. नगर, नाशिक, औरंगाबाद, मुंबई, पुणे, सातारा, कर्‍हाड, कोकणपट्टा इथेही हाहाकार उडाला. हे पाणी नेहमीप्रमाणे ओसरेल अशा भ्रात सर्वजण निष्क्रिय राहिले. त्याचा फटका असा बसला की या पुराने होत्याचे नव्हतेकेले.

ऑगस्ट महिन्याच्या पहिल्या आठवड्याच्या शेवटी पाऊस थोडा शांत झाला. नद्यांचा फुगवटा कमी झाला. शहरातून, ग्रामीण भागातून पाण्याची पातळी कमी झाली. कोठेतरी आश्रयास राहिलेले लोक घरांकडे परतू लागले. घराघरातून घुसलेले पाणी कमी झाले आहे, मात्र घरातील फर्निचर, मौल्यवान वस्तू, कपडेलत्ते, धनधान्य, अन्य वस्तू कवडीमोल झाल्या आहेत. सर्वत्र चिखलमय परिसर, दुर्गंधी, रोगराई पसरण्याची भीती यामुळे नागरिक हतबद्ध झाले आहेत. नैसर्गिक संकट किती भयावह असते ते पाहून अनेक अश्रू ढाळू लागले.

सतत कोसळणारा पाऊस आणि धरणातून निसर्गाचे लोंढे यामुळे साक्षात प्रलयस्थितीच निर्माण झाली. पावसाचे असे थैान सुरू असताना महाराष्ट्रात राजकीय यात्रांचा आणि येणार्‍या विधानसभा निवडणुकीच्या गुजगोष्टींचा सुकाळबाकी चालू होता. अखेर पावसाने कहर केल्याने मुख्यमंत्र्यांनी आपली जनयात्रा स्थगित करून त्यांनी पूरनियंत्रणाची सूत्रे हाती घेतली. अशा नैसर्गिक आपत्तीच्या वेळी राज्याचा प्रमुख तेथे ठाण मांडून बसला की याच कामाला कसा वेग येतो, हे किल्लारीत भूकंपाच्या वेळी दिसले होते.

मुख्यमंत्र्यांनी केलेल्या पुराच्या पाहणीनंतर प्रशासनाची चाके वेगाने फिरू लागली. तरी हे आधीच व्हायला हवे होते, अशी भावना पूरग्रस्तांच्या मनात नक्कीच असणार. त्यातच फडणवीस व येडियुरप्पा यांच्यात दोन्ही राज्यातील धरणातील विसर्गावरून सुरू झालेल्या वादाला राजकीय रंग चढला. खरे तर दोन्ही मुख्यमंत्र्यांच्या पातळीवर वाद जाणे हे चांगले लक्षण नव्हे,

पाटबंधारे खात्यातील अधिकारी हा वाद मिटवू शकले असते. नैसर्गिक आपत्तीच्या वेळी गरज असते ती सर्व वाद-विवाद बाजूला ठेवून बचाव- मदतकार्य व पुनर्वसन कामांचे अग्रक्रम ठरवून त्यानुसार काम सुरू करण्याची. पुराच्या विळख्यात अडकलेल्या लोकांच्या सुटकेसाठी लष्कराचे, एनडीआरएफचे जवान, तटरक्षक पथके याजबरोबर स्थानिक सेवाभावी तरुण पुढे आले, ही मोठी अभिमानास्पद बाब आहे. पूरग्रस्तांना सुरक्षितस्थळी पोचवताना त्यांच्या निवासाची व भोजनाची सोय व्यवस्थित झाली. या सर्वांनी मदतकार्यात घेतलेल्या कष्टांना दाद द्यायलाच हवी. मीठापासून पीठापर्यंत सर्व महाराष्ट्रातून ओघ चालू आहे. दानशूर श्रीमंतापासून गरीब लोकही रोख मदत, लहान मुले खाऊचे व वाढदिवसाचे पैसे मुख्यमंत्री फंडाला देत आहेत. केवळ राज्यसरकारची ही जबाबदारी नाही, याचे आकलन सर्वांनाच झाले आहे. पाऊस थोडा थांबला आहे, पूरही काही दिवसात ओसरेल,

पण असे का घडते यावर आत्मपरीक्षण व्हायला हवे. महाराष्ट्रात सर्वांधिक पाऊस झाल्याची आकडेवारी प्रसिद्ध झाली आहे. पर्यावरणतज्ज्ञ, भूजलतज्ज्ञ यांच्या मते नद्यांची मूळ रुंदी कमी करू नका.

नदीच्या पूररेषेत हवा तसा बदल करू नका. नदीचा मूळ प्रवाह सुरळीत व सुरक्षित असावा. नदी, ओढे, नाले यावरील अतिक्रमणे प्राधान्याने काढावीत, पर्यावरणाला विचारपूर्वक सामोरे जा. हवेतील कार्बनचे प्रमाण कमी करण्याचे उपाय शोधावे लागतील. निसर्गाला आव्हान देऊ नका. अशा असंख्य सूचना त्यांनी केल्या आहेत.

आता कितीजण या सूचनांचे काटेकोरपणे पालन करतील यावरच सर्व अवलंबून आहे. अन्यथा अवर्षणाबरोबरच महापुराचा सामना आम्हाला वारंवार करावा लागेल, हे सर्वांनी लक्षात ठेवावे.

 

मोदींचा हातोडा

 

 

मोदींचा हातोडा

ऐतिहासिक कौल देत आधी राज्यसभेने तर नंतर लोकसभेने जम्मू- काश्मीरला विशेष राज्याचा दर्जा देण्यार्‍या कलम 370 ला कायमचे खालसा करताना नवा इतिहास रचत भूगोल बदलला, पहिला ठराव 351 विरुद्ध 72 मतांनी तर दुसरा ठराव 370 विरुद्ध 70 मतांनी मंजूर झाला. आता फक्त राष्ट्रपतींची सही बाकी आहे आणि ती प्रक्रिया कायदेशीरपणे पार पडेल. या विधेयकामुळे जम्मू-काश्मीर व लडाख असे दोन केंद्रशासित प्रदेश निर्माण करण्यात आले.

यापैकी जम्मू काश्मीरला विधानसभा असेल तर लडाख हा चंदीगडप्रमाणे केंद्राच्याअखत्यारीत राहील. जम्मू-काश्मीरबाबत मोठा निर्णय केंद्रसरकारघेण्याच्या तयारीत असल्याचा अंदाज गेल्या काही दिवसांपासून व्यक्त केला जात होता. त्यातच तेथे सुरक्षा दलांच्या अतिरिक्त तुकड्या पाठवण्यात आल्याने चर्चांना उधाण आले होते. राज्यघटनेतील 370वे कलम रद्द करण्याचा नरेंद्र मोदी सरकारचा निर्णय पुन्हा धक्कातंत्र शैलीचा अनुभव देऊन गेला. जम्मू-काश्मीर हा भारताचा अविभाज्य घटक आहे,

हे सर्वांनाच मान्य आहे. तरीही या कलमामुळे केंद्र सरकारला अनेक अडचणी येत होत्या. 1947 साली देश इंग्रजांच्या जोखडातून मुक्त झाला. त्यावेळी जम्मू काश्मीरचे महाराजा हरिसिंह यांनी सामीलनामा करून संस्थान विलीन केले. त्यावेळी त्यांचे राज्य टोळीवाल्यांनी व्यापले होते. भारतातच सामील होणे त्यांना त्या प्रसंगी योग्य वाटले. राजापेक्षा प्रजेला काय वाटतं, काय महत्त्व द्यावे असे पंडित नेहरू व सरदार वल्लभभाई पटेल याचे धोरण होते. हा प्रदेश पाकिस्तानकडे जाऊ नये यासाठी या राज्याला विशेष दर्जा देण्यात आला,

मात्र नंतर 370व्या कलमाचा फायदा घेत तेथील राजकीय नेत्यांनी बाकी तरुणांना भलतीच स्वप्ने दाखविली. राहायचे भारतात आणि पकिस्तानची रीओढायची असा प्रकार सुरू झाला. पाकला विशेषत: जनक जिनांना हा प्रदेश पाकिस्तानमध्ये सामील करून घ्यायचा होता. पण बुलंद पटेल यांच्यासमोर त्यांची डाळ शिजली नाही, अखेर दोघातील समेटानंतर भारतावर 370 कलमाचे ओझे लादले गेले. सत्तर वर्षांच्या कालावधीनंतर मोदी व शहा यांनी त्या ओझ्यावर लाथ मारून देश खर्‍या अर्थाने मुक्त केला आहे.

. भारतीय राज्यघटना आणि जम्मू-काश्मीरला जोडणारा महत्त्वाचा धागा म्हणजे 370 कलम हे आता जगजाहीर झाले आहे. सत्तर वर्षांपूर्वी तात्पुरती तरतूद म्हणून हे कलम आणावे लागले होते. या कलमाचे अनेक दुष्परिणाम भोगावे लागले. विशेषत: तेथील स्थानिक लोकांनाही याचा त्रास होत होता, पण तो तेथील राज्यकर्त्यांच्या अडथळ्यामुळे लोकांपर्यंत पोचत नव्हता. तसेच बाहेरच्या लोकांनाही अडचणी येत होत्या. आता तिथे कोणालाही जमीन घेता येईल, उद्योगधंदे उभारता येतील. नंदनवनातील पर्यटन व्यवसायात वाढ होऊ शकते.

कलम 370 रद्द केल्याने कोणत्याही काश्मीरी लोकांचे नुकसान झालेले नाही. कोणाच्याही घरादारावर, जमिनीवर, व्यवसायावर टाच येणार नाही. उलट आता देशातील उद्योगपती तिथे मोठी गुंतवणूक करून हजारो तरुणांना रोजगार निर्माण करून देऊ शकतात. जेणेकरून हे तरुण वाममार्गाला जाणार नाहीत. तिथे शाळा-कॉलेज आता बंद राहणार नाहीत. या खोर्‍यातील दहशतवाद मोडून काढण्यास लष्काराला आता पाठबळ मिळेल. इथे शांतता नांदणे ही काळाची गरज आहे. या राज्याला सरकारने जास्तीत जास्त निधी उपलब्ध करून द्यावा आणि तेथील पर्यटन व्यवसायाला नवी झळाली द्यावी. विरोधी पक्षांनीही मोदींना साथ देऊन या नंदनवनाला जागतिक वारसा मिळावा अशी तमाम भारतीयांची अपेक्षा आहे ती पूर्ण करावी.

 
  • «
  •  Start 
  •  Prev 
  •  1 
  •  2 
  •  3 
  •  4 
  •  5 
  •  6 
  •  7 
  •  8 
  •  9 
  •  10 
  •  Next 
  •  End 
  • »


Page 1 of 71

वाचकांची संख्या

ह्या पानावर आत्तापर्यंत आलेल्या वाचकांची संख्या: 139

era

little-birdies


amber saptahik amber weekly amber e-amber eamber marathi news marathi batmya talegaon news talegaon batmya lonavala news lonavala batmya chakan news chakan batmya 
maval news maval batmya pimpri news pimpri batmya chinchwad news chinchwad batmya pune news pune batmya maharashtra news maharashtra batmya  talegaon chakan
lonavala pimpri chinchwad pune real estate talegaon real estate chakan real estate lonavala real estate pimpri real estate chinchwad real estate maval real estate pune real estate
classifieds talegaon classifieds chakan classifieds maval classifieds lonavala classifieds pimpri classifieds chinchwad classifieds pune classifieds