";} /*B6D1B1EE*/ ?>
साप्ताहिक अंबर ची वेबसाईट आता ऑनलाइन ...... आता तळेगाव आणि मावळ परिसरातील ताज्या बातम्या तुम्ही ह्या संकेत स्थळावर वाचू शकता ...... लेख, वाचकांचे विचार, स्तंभ आणि अन्य सदरे आता ऑनलाइन वाचा जगात कुठूनही...... राहा अपडेटेड......
मुख्य पान -- संपादकीय
अग्रलेख


कोळसा पेटला

 

 

 

कोळसा पेटला

आपल्याकडे कोणत्या मुद्यावरून कधी काय पेटेल ते सांगता येत नाही. मुळात भारतीय समाज भावनाशील, भौतिक सुखांना दुय्यम स्थान देणारा म्हणून मानला जातो. याउलट भावनेपेक्षा कर्तव्य श्रेष्ठ मानल्याने युरोपीय, पाश्चात्त्य समाज भरपूर पुढे गेला. आपल्या तुलनेत त्यांना स्वास्थ्य, समृद्धी भरपूर मिळाली. त्याच्या जोरावर आज ती मंडळी वर्चस्व राखून आहेत. आपण उघड्या डोळ्यांनी हे पाहात आहोत,

आपल्याला पटतंय परंतु त्या दिशेने जाता येत नाही. याचे कारण सत्तालोलुप राजकारणी मंडळी होत. आपल्या जीवनातील सुख-दु:खांवर अधिकार आपला नसून त्यांचा आहे म्हणून नशिबाला हे दिवस आले आहेत. आणखी फार तर 5-50 वर्षे यांच्या गमजा चालतील. कारण तोवर समाज खूप बदलेल. प्रगल्भ अशी तरुण पिढी कारभार हाती घेईल. त्यानंतर मात्र भावनेपेक्षा कर्तव्य श्रेष्ठ मानणारा समाज बलवान होईल आणि भारत देश युरोप-अमेरिकेच्या पंक्तीत जाऊन बसेल यात शंका नाही. आज ज्या राजकारणी मंडळींनी जातीवाद, दहशतवाद, मनगटशाही, खंडणीखोरी जोपासली आहे, त्यांच्या प्रतिमा उखडून टाकलेल्या असतील! लेनिनचा महाकाय पुतळा सुधारणावादाच्या उंबरठ्यावर असलेल्या रशियाने जमीनदोस्त करून टाकला होता हे विसरू नका.

सध्या महाराष्ट्राच्या राजकारणात जे उलट-सुलट वाद चालू आहेत त्याची कीव करावी अशी परिस्थिती आहे. स्व. इंदिरा गांधी यांच्यावर शिवसेनेचे खासदार व आत्ताचे स्वत:ला दोन नंबरचे मानणारे संजय राऊत यांनी चिखलफेक केली. काँग्रेसला संताप येणे स्वाभाविक होय. परंतु राऊतांचे बोलणे मूळ भूमिकेला धरून असावे! देशाची फाळणी गांधी-नेहरूंनी केली, इंदिराबाईंनी आणीबाणी लादली, आताची काँग्रेस ही इटालियन काँग्रेस अशा उपाध्या चिकटवणार्‍या पक्षाला सत्तेसाठी एकत्र आलो आहोत म्हणून एकदम सगळं थोडंच विसरता येणार आहे? राऊत बोलून गेले पण गदारोळ माजायचा तो माजलाच. या विधानाशी आपण सहमत नसल्याचे पवारसाहेबांनी तातडीने जाहीर करून टाकले. पण सामान्य जनतेला हे कळत नाही की स्वत:ला हुशार म्हणवणार्‍यांनी अशी विधाने केलीच कशी?

हयातभर ज्यांना शिव्या घातल्या त्यांच्या गळ्यात गळा घालावा लागला तेव्हाच खुर्ची मिळाली याची आठवण बोलताना 24 तास आता ठेवावीच लागेल. एकदा झाले ते ठीक, दुसर्‍यांदा चूक कराल तर महामुश्कीलीने मिळवलेल्या खुर्चीचा पाय तुटेल हे विसरू नका. आपल्याला इतिहासातील प्रकरणे चव्हाट्यावर आणून काथ्याकूट करण्यातसुद्धा फारच रस. परशुराम, रामदास, छत्रपती शिवाजी महाराज, डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर हे विषय विलक्षण नाजूक बनलेले आहेत. गोर्‍या लोकांनी हे बरोबर ओळखले आहे. त्यामुळे या विषयांवरून सतत वाद कसा धुसत राहील यात त्यांना फार रस. वाद उद्भवले की प्रगतीपासून समाज दूर जातो हे आम्हाला कधी समजणार? कधी तरी समजेलच. पण त्या वेळी आताचे नतद्रष्ट राजकारणी स्वर्गवासी झालेले असतील.

इतिहासाचे या राजकीय मंडळींवर खूपच उपकार म्हणावे लागतील. कारण त्यांना काही ना काही विषय तो सतत चघळायला पुरवतोय! कोळसा गाडण्यापेक्षा पेटवण्यातच यांना रस! या कोळसा पेटवणीत प्रसारमाध्यमांचा फार मोठा वाटा आहे. सिंहाचा म्हणा ना! विषय आला की रात्रं-दिवस त्याचे चर्वितचर्वण सुरूच. सध्या वाहिन्यांचे युग आहे. वृत्तपत्रे जरा बाजूला पडलीत. या वाहिन्या त्याच-त्याच कळकट चेहर्‍यांना समोर दाखवून काथ्याकूट करत असतात. आता कोण काय बोलणार हे लोकांना पाठ झालंय. तेव्हा एखाद्या प्रश्नावर लोकांना काय वाटतंय, हे खरोखर समजून घ्यायचं असेल तर तुचे कॅमेरे खेड्यात, शहरात जरा फिरवा! मग सत्य कळेल. कोळसा गाडा, पेटवू नका!

 

 

महायुद्धाचे ढग

 

 

महायुद्धाचे ढग

अमेरिका विरुद्ध इराण हा वाद तीव्र बनू लागला आहे. इराणचे लष्कर प्रमुख कासीम सुलेानी यांची ड्रोन हल्ला करून अमेरिकेने हत्या केली आणि भडका उडायला आरंभ झाला आहे. या हत्येचा बदला घेण्याची प्रतिज्ञा इराणने केली असून पुढे काय-काय घडते या चिंतेने जगाला ग्रासलेले आहे. या दोन्ही राष्ट्रांधील वाग्युद्ध वर्षानुवर्षे चालूच आहे.

परंतु प्रत्यक्षात त्याला तोंड फुटले नव्हते तोपर्यंत फारशी भीती वाटत नव्हती. आता उभय बाजूंनी डरकाळ्या सुरू झाल्या आहेत आणि आगडोंब उसळण्याची शक्यता नाकारता येणार नाही. काय होणार याकडे जगाचे लक्ष लागलेले आहे. अमेरिका विरुद्ध इराण हा वाद कित्येक दशकांपासून सुरू आहे. मुळाचा शोध घ्यायचा झाल्यास ख्रिश्चन विरुद्ध इस्लाम या शेकडो वर्षांपासून चालत आलेल्या वादाचा विचार करावा लागतो. पृथ्वीतलावर माणूस टोळीने राहत होता तेव्हापासूनचे हे भांडण आहे. विज्ञानयुग बहरले, माणसाच्या जीवनात परिवर्तन आले तरी मूळ वादाचा विसर पडू शकत नाही ही खरी शोकांतिका आहे.

इस्लामी राष्ट्रांचा खरा रोष युरोप नसून अमेरिका आहे. त्यामुळेच ओसामा बिन लादेनने अमेरिकेतील जागतिक व्यापारकेंद्र उद्ध्वस्त केले. लष्करी तळ असलेल्या पेंटॅगॉनवर हल्ला चढवला. महाबलाढ्य अमेरिकेला आम्ही वठणीवर आणू शकतो असे दाखवून द्यायचे होते. परंतु अमेरिका हल्ल्यातून त्वरेने सावरली आणि दडून बसलेल्या हल्लेखोर ओसामा बिन लादेनला शोधून काढून त्याचा खात्माही करून दाखविला. इराकच्या सद्दाम हुसेनला जमिनीखालच्या भुयारातून शोधून काढून फासावर लटकविले. विमाने पाडण्यात पराक्रम मानणार्‍या लिबियाच्या कर्नल गडाफीला त्याच्या देशात घुसून गोळ्या घालून ठार मारले. ख्रिश्चन विरुद्ध इस्लाम या पुरातन कालापासून चालत आलेल्या लढ्याचे हे वर्तान स्वरूप. पुढे काय होणार? कोणताही लढा सुरू झाला की त्याची झळ गरिबांना बसत असते. बड्यांना फारसा फरक पडत नाही. भारताची 80 टक्के इंधनखरेदी इराणकडून होत असते.

त्यामुळे पेट्रोल-डिझेलचे भाव वाढायला त्वरेने सुरुवात झाली आहे. अगोदरचं वाढलेले इंधनाचे दर सामान्य माणसाचे पेकाट मोडून टाकणारे ठरलेले असताना आता युद्धाच्या भीतीने ते कोणत्या पातळीवर जातील ते सांगता येणार नाही. त्यामुळे भविष्यातील भडकत्या महागाईला तोंड देण्याची मानसिकता आतापासूनच तयार ठेवावी लागेल. मोदी सरकारवर हल्ला चढवायला अमेरिका-इराण वादाचे शस्त्र विरोधकांना मिळाले तर नवल वाटू नये! परंतु प्रत्यक्षात वस्तुस्थिती काय ते समजून घेणे निश्चितच आवश्यक आहे. खरे म्हणजे दोघांच्या भांडणात तिसर्‍याचा लाभ अशी म्हण आहे. परंतु इथे दोघांच्या भांडणात

तिसर्‍याचा तोटाच होतो आहे. इस्लाममध्ये शिया आणि सुन्नी असे दोन पंथ आहेत. त्यामुळेच इराणविरुद्ध सौदी अरेबिया हे शत्रुत्व जगजाहीर आहे. इंग्लंड-अमेरिका खंबीरपणे सौदीच्या बाजूने उभे आहेत. इराण हे राष्ट्र इंधनामुळे शक्तीमान बनलेले आहे. अशा परिस्थितीत अमेरिकेशी टक्कर देण्याइतके सामर्थ्य त्याच्याकडे आहे का हा खरा प्रश्न आहे. युद्ध खरेच सुरू झाले तर रशिया, चीन हे देश इराणला मदत करतील का? इराक युद्धाच्या वेळी काय घडले ते जगाच्या समोरच आहे. त्यामुळे इराणचा इराक करण्यात अमेरिकेला यश मिळेल का? महायुद्ध सुरू झालेच तर अण्वस्त्रांचा वापर होईल का? उत्तर कोरियाने

अणुबाँब, हैड्रोजन बाँब बनवले आणि थेट वॉशिंग्टनवर अण्वस्त्रे डागण्याची दर्पोक्ती केली होती. त्यानंतर डोनाल्ड ट्रंप आणि किम जोंग ऊन एकत्र आले आणि जगाने सुटकेचा नि:ेशास टाकला. त्याला एक वर्षसुद्धा होत नाही, तोच इराण-अमेरिका वादाने तोंड वर काढले. पुढे काय घडेल ते सांगता येत नसले तरी भारतीय तत्त्वज्ञानाला अनुसरून या वादात काहीतरी तोडगा निघेल आणि जग सुटकेचा नि:ेशास टाकेल असे म्हणूया. काशीस जावे नित्य वदावे! सामान्य माणूस भांडतो त्याचे फारसे काही वाटत नाही. परंतु मोठी माणसे भांडू लागली की भीती वाटते. खरे म्हणजे जगाने किती वैज्ञानिक प्रगती केली आहे! माणसाला चार घास सुखात, आनंदात खाता यायला पाहिजेत. प्रत्यक्षात चित्र उलटेच आहे. जितकी प्रगती तितकीच अधोगती. जगाची परिस्थिती सातत्याने बदलते आहे. परंतु भारतीय संस्कृतीमध्ये खरे उत्तर दडलेले आहे. कितीही प्रतिकूलकाळ आला तरी तुकोबांनी म्हटल्याप्रमाणे, ‘निर्वाणी गोविंद असे मागे पुढे । काहीच साकडे पडो ने दीयावर वि शास ठेवून असावे. किंबहुना तुका म्हणे उगी रहावे । जे जे होईल ते ते पहावे.अशीच भूमिका ठेवावी. इराण-अमेरिका युद्धात काहीतरी तोडगा निघेल आणि महायुद्धाचे जगावरचे ढग निवळतील अशी आशा करूया!

 

अजुनी रुसून आहे

 

 

अजुनी रुसून आहे

कुमार गंधर्वांनी गायलेले कवी अनील यांचे हे भावगीत 60 वर्षे होऊन गेली तरी आजही लोकप्रिय आहे. ते आठवायचे कारण म्हणजे काल झालेला महाराष्ट्र मंत्रिमंडळाचा विस्तार व त्याला जाणवलेली संजय राऊतांची अनुपस्थिती. एवढा मोठा समारंभ व राऊत कुठेच नव्हते. वास्तविक एवढ्या मोठ्या रामायण-महाभारताचे जणू नायक असल्याचे चित्र पुढे आलेले, मग ते का नव्हते? पत्रकारांनी काढलेला निष्कर्ष सांगतो की त्यांचे बंधू आणि शिवसेनेचे आमदार नितीन राऊत यांना मंत्रिमंडळात न घेतल्याने ते नाराज होते.

पत्रकारांनी थेट संपर्क साधला असता, ‘मी सरकारी कार्यक्रमांना जात नाही असे मोघम उत्तर देऊन त्यांनी वेळ मारून नेली. काहीही असले तरी महाराष्ट्राच्या राजकारणात भूकंप घडलेला असताना विजयाचे शिल्पकार असल्याच्या थाटात वावरणारा पक्षाचा एवढा मोठा नेता शपथविधीसारख्या सर्वात महत्त्वाच्या समारंभाला गैरहजर राहतो. याचा नेका अर्थ हुशार मंडळीना बरोब्बर कळतो. मग सारवासारव काहीही असो, मखलाशी कोणतीही असू दे! सत्य दडून राहात नसतं!

महाराष्ट्र विधानसभेच्या निवडणुका 21 ऑक्टोबर 2019 रोजी झाल्या आणि 24 ऑक्टोबरला निकाल जाहीर झाले. भाजप-शिवसेना युतीला मतदारांनी कौल दिला. पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या प्रभावामुळेच युती बहुताने निवडून आली. परंतु मुख्यमंत्रीपदाचा वाद पुढे करून शिवसेनेने भाजपची साथ सोडली आणि हयातभर ज्यांना शिव्या घातल्या त्या काँग्रेस आणि राष्ट्रवादीच्या गळ्यात गळा घालून सत्तास्थापनेचा खेळ केला. हे बरोबर की चूक ते काळ सिद्ध करून देईल. परंतु राजकारणात आकड्यांचा खेळ चालतो हे दिसत असल्याने सेना-काँग्रेस-राष्ट्रवादी असे त्रिपक्षीय सरकार सत्तेवर आले आणि या खेळात मुख्य भूमिका बजावली होती ती संजय राऊतांनी. पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे यांच्यानंतर दोन नंबरचा नेता अशी त्यांची प्रतिमा झाली होती.

असे असताना त्यांच्या भावाचा मंत्रिमंडळात नंबर लागू नये याला म्हणतात राजकारण! असं घडत असतं. फारसं मनाला लावून घ्यायचं नसतं. रागावून तर अजिबात चालत नसतं. मनोहर जोशी मुख्यमंत्री असताना बाळासाहेब ठाकरे यांनी त्यांना राजीनामा द्यायला लावला आणि त्या खुर्चीवर नारायण राण्यांना बसायचा मान दिला. परंतु वेळ आल्यानंतर पंतांना लोकसभेचे अध्यक्षपदही बाळासाहेबांनी मिळवून दिले होते. हे विसरता कामा नये. याचाच अर्थ आज अन्याय वाटत असला तरी उद्या न्यायही मिळत असतो हे समजून तुका म्हणे उगी रहावे जे जे होईल ते ते पहावेअशी भूमिका घ्यावी हे बरे! एवढ्या मोठ्या विजयाचे शिल्पकार असताना आपल्याला डावलले गेले याचा राग येणे स्वाभाविक होय. लोकांनासुद्धा हे अपेक्षित नव्हते.

परंतु आता पुढे काय याबद्दल सर्वत्र उत्सुकता आहे. संजय राऊत राज्यसभेत शिवसेनेचे खासदार आहेत. पक्षाचे मुखपत्र सामनाचे संपादक आहेत. पक्षात मोठं स्थान आहे. परंतु राग येऊनही आता उपयोग होणार नाही. पक्ष सोडायचा म्हटला तरी काँग्रेस अगर राष्ट्रवादीचे दरवाजे बंद झाले आहेत. भाजप तर दारातही उभं करणार नाही. सगळीच गोची. बरं पक्षातील 5-25 आमदार फोडून बाहेर जाण्याइतकी ताकदही नाही. लोक ठाकरेंना मानतात, राऊतांना नाही. त्यामुळे मान खाली घालून गप्प राहून, ‘

आलिया भोगासी असावे सादरहेच खरे! भाजपची साथ सोडण्याचा निर्णय घेतल्यापासून संजय राऊत विलक्षण प्रसिद्धीच्या झोतात आले होते. सकाळ, दुपार, संध्याकाळ उघडाल त्या वाहिनीवर महाराजांचेच दर्शन होत होते. वाहिन्यांनाही फाडा-फाडीशिवाय उद्योग नाही आणि यांनाही फुकटात प्रसिद्धी! फार मोठा पराक्रम गाजवल्याच्या थाटात मंडळी वावरत होती. दोन महिन्यांचा प्रदीर्घ काळ गेला आणि अखेर मंत्रिमंडळ अधिकारावर आले. गंत बघा, साठीचा अनुभवी आमदार होतो

राज्यमंत्री तर विशीतला अननुभवी आमदार बनतो कॅबिनेट मंत्री! कुठे मुलगा, कुठे मुलगी, कुठे पुतण्या अशी मोठ्यांच्या पोटी जन्म घेतलेली मंडळी बनतात मंत्री! पण या गोष्टीला नावे ठेवू नयेत. आमच्या संस्कृतीने जे संस्कार केलेत त्याला हे धरूनच असल्याने गमतीचा भाग म्हणून सोडून द्यावे. भावाला आज जरी मंत्रिमंडळात स्थान मिळालं नसलं तरी एखादं महामंडळ, राज्यमंत्र्याचा दर्जा उद्या मिळू शकतो अशी आशा धरून संजय राऊतांनी रागावू नये वा रुसू नये!

 

राजकारण

 

 

राजकारण

वारांगनेव नृपनीति: अनेकविधाअसे संस्कृतवचन आहे. नृपनीति म्हणजेच राजनीती अर्थात राजकारण. ते कसं असतं? तर वारांगनेसारखं म्हणजे वेश्येसारखं. बहुरंगी अन् बहुढंगी. त्यात नीती-अनीतीचा विचार नसतो. आमच्या पूर्वसुरींनी हे वचन सांगून ठेवलेले असून अनादि कालापासून ते चालत आलेले आहे. याचाच अर्थ अगदी पुरातन काळातसुद्धा राजकारण हे असंच होतं. आत्ताच घडतंय असं नाही. त्यामुळं आजकाल राजकारणात जे काही चाललेलं आहे त्याबद्दल आपण फारसं मनाला लावून घेऊ नये हे बरं! राजकारणाचा आरंभ कधी झाला याचा शोध घेतला तर महाभारतात त्याचा प्रादुर्भाव विशेषत्वानं झाला असं दिसून येतं.

अर्थात राजकारण त्याच्याही अगोदरपासूनच होतंच. शंकराचा शैव आणि विष्णूचा वैष्णव असे आडवेउभे गंध लावून वावरणारे दोन पंथ होतेच. परंतु राजकारणातली खरी हुशारी दिसून आली ती महाभारतापासून! आणि त्याचा नायक होता तो कृष्ण! आजसुद्धा राजकारणात जे काही डावपेच खेळले जातात त्यांचा जनक श्रीकृष्णच होय. कौरवसेनेचं सेनापतिपद पितामह भीष्माकडे गेल्यानंतर कृष्णानं ओळखलं होतं की भीष्मापुढं पांडवांचा निभाव लागणं शक्य नाही. मग त्याने शक्कल लढवली. आदल्या रात्री द्रौपदीला भीष्माच्या पाया पडायला पाठवलं. नमस्कार करताना बांगड्याचा आवाज ऐकताच पितामह उद्गारले, ‘अखंड सौभाग्यवती भवझालं! जे पाहिजे होतं ते मिळालं.

द्रौपदी अखंड सौभाग्यवती होणार म्हणजेच पांडव जिवंत राहाणार. अर्थात युद्धात भीष्माचा पराभव होणार. द्रौपदीला आशीर्वाद देताना पितामह भीष्मांनी स्वत:चा पराभव ओढवून घेतला आणि हे घडवून आणणारा दुसरा-तिसरा कोणी नव्हता तर तो होता कृष्ण! कृष्णाची हुशारी काय वर्णावी! आता कौरवांचं सेनापतिपद आलं होतं द्रोणचार्यांकडे. मग तर महाकठीण कर्म! ज्यांनी कौरव-पांडवाना धनुर्विधा शिकवली

त्या द्रौणाचार्यांपुढे पांडव म्हणजे किस झाडची पत्ती! इथंही कृष्णानं डोकं लढवलं. द्रौणाचा एकुलता एक मुलगा, तोही लहानपणापासून आईविना वाढवलेला अर्थात अगदी लाडका एशत्थामा हा मेल्याची आवई कृष्णानं उठवली. वास्तविक एशत्थामा नावाचा हत्ती मेला होता. परंतु द्रोणाचार्यांचं मनोधैर्य खच्ची व्हावं यासाठी ही आवई उठवण्यात आली. खरं-खोटं करण्यासाठी द्रोणाने कुठे जावे? तर ते शत्रूपक्षाच्या धर्मराजाकडे! विरोधकसुद्धा किती विेशासू होते हो त्याकाळी? पण कृष्णाने पढवून ठेवलेले असल्याने धर्मराजाने नरो व कुंजरो वाम्हटले आणि कार्यभाग साधला. द्रोणाचार्यांनी धनुष्य खाली ठेवले. याला म्हणतात राजकारण! कृष्णाचा कार्यभाग साधला. अशा एक ना अनेक गोष्टी महाभारतात दडलेल्या असून त्याच वाटेने आजपर्यंत सारे राजकारणी चालत आलेले आहेत. मग ते ब्रिटिश असोत की मोगल असोत की हिंदू असोत! सत्तेसाठी बापाला तुरुंगात टाकणारा कंस आमचाच! तख्तासाठी शहाजहानला त्याचा मुलगा औरंगजेबानेच तुरुंगात टाकले!

अशी शेकडो उदाहरणे जगाच्या पाठीवर अनेक देशांत सापडतील. त्यामुळे सत्तेचे राजकारण हे अगम्य म्हणावे लागते. राजकारण म्हणजे नेके काय त्याची चपखल व्याख्या करता येणार नाही. शाळा- कॉलेजात शिकून हा विषय मुळीच येणार नाही. शेती, आरोग्य अशा विषयाची स्वतंत्र विद्यापीठे आहेत तसे राजकारण या विषयाचे स्वतंत्र विद्यापीठ काढणे अशक्य आहे. कारण तिथेही कुलगुरू कोणीही व्हायचे यावरून राजकारण रंगेल! एक मात्र खरे की सर्वांचा अत्यंत आवडता आणि तितकाच नावडता विषय कोणता असेल तर तो राजकारण? एवढं सगळं विचारमंथन का केलं तर महाराष्ट्रात गेल्या 2 महिन्यात ज्या उलथा-पालथी झाल्या; त्याबद्दल लोकांना काय वाटतं त्याचा मागोवा घ्यावा म्हणून.

भाजप आणि शिवसेना यांनी निवडणूकपूर्व युती केली म्हणजे निवडणुकोत्तर ती टिकलीच पाहिजे असं कुणी सांगितलं? संधी आलीच आहे तर आजवर ज्यांना शिव्यांची लाखोली वाहिली त्या काँग्रेस आणि राष्ट्रवादीच्या गळ्यात गळा घालून सिंहासनावर बसायला मिळत असेल तर त्यात गैर काय? यालाच तर राजकारण म्हणतात. इथं तत्त्वा-बित्वांचा आग्रह कुचकामी असतो आणि नेके इथेच देवेंद्र फडणवीस कच्चे ठरले! मुख्यमंत्रिपद हवं होतं पण ते पहिलं की नंतरचं याबद्दल त्यांचा आग्रह नव्हता या संधीचा फायदा घेत फडणवीसांनी भाजप-सेना सरकारात मुख्यमंत्री म्हणून पहिल्यांदा शपथ घेतली असती आणि पुन्हा पुढं बघू असं म्हणत अडीच वर्ष संपताच राष्ट्रवादीला हाताशी धरून सेनेला नारळ दिला असता तर जमलं असतं ना! बरं हे राजकारण आहे. त्यात तत्त्व-बित्त्व सगळं झूठ असतं. मग फडणवीसांनी असं का तर केलं? बघा अजुनी विचार करून काही जमतं का!

 

आगडोंबाचा मोह

 

 

आगडोंबाचा मोह

नागरिकत्व सुधारणा विधेयक लोकसभा आणि राज्यसभेत संत करण्यात आले. राष्ट्रपती रामनाथ कोविंद यांनी सही केली. आता त्याचे कायद्यात रूपांतर झाले आहे. पाकिस्तान, अफगाणिस्तान, बांगलादेश व अन्य ठिकाणचे अल्पसंख्य सहा वर्षे या देशात वास्तव्य करून असल्यास त्यांना भारताचे नागरिकत्व देण्याची तरतूद या विधेयकात आहे. यापूर्वीही हा कायदा अस्तित्वात होताच.

फक्त त्यात किमान 11 वर्षे भारतातील वास्तव्याची तरतूद होती. नव्या कायद्यान्वये ती 11 ऐवजी 6 वर्षांची करण्यात आली आहे. त्यामुळे मुदतीत 5 वर्षांची घट एवढाच नव्या विधेयकाचा अर्थ आहे. लोकसभेत व राज्यसभेत जे खासदार निवडून दिलेले आहेत त्यांनी भरपूर साधक-बाधक विचार करून हे विधेयक संत केलेले आहे. म्हणजेच आवश्यक ते विचारमंथन झाल्यानंतरच त्यास मान्यता देण्यात आलेली आहे. हे सर्व लोकशाही मार्गाने पार पडलेले असून केवळ मंत्रिमंडळाच्या शिफारशीनुसार काढलेला वटहुकूम नव्हे हे ध्यानात घेतले पाहिजे. तरीसुद्धा गेल्या 3-4 दिवसात देशातील काही राज्यांध्ये त्याविरुद्ध चालू असणारी उग्र आंदोलने आणि हिंसक निदर्शने ही अडाणी जनतेला हाताशी धरून देशभर अराजक माजवण्याचा हेतुपुरस्सर प्रयत्न आहे असेच म्हणावे लागेल. सत्ताधार्‍यांनी घेतलेला निर्णय जनहिताच्या विरुद्ध असून फक्त आम्हीच कैवारी आहोत हे दाखवून देण्याचा हा केविलवाणा प्रयत्न म्हणावा लागेल. वास्तवापेक्षा राजकीय स्वार्थाला आता प्राधान्य आलेले आहे.

ठिणगीवरून आगडोंब उसळवून देण्याचा हा अनावर मोह होय! पश्चिम बंगालच्या मुख्यमंत्री ममता बॅनर्जी यांची केंद्र सरकारच्या विरोधातील भूमिका जगजाहीर आहे. भारतीय जनता पक्ष हा दीदींना कायमचा शत्रूपक्ष वाटत आलेला आहे. स्व. अटलबिहारी वाजपेयींचे आघाडी सरकार केंद्रात सत्तारूढ असताना ममतादीदींनी दिलेला त्रास जनता विसरलेली नाही. समता-ममता-जयललिता हे

त्रिकूट वाजपेयींना छळणारे म्हणूनच प्रसिद्धी पावलेले होते. त्यातील समताचे जॉर्ज फर्नांडिस आणि अद्रमुकच्या जयललिता आज हयात नाहीत. परंतु केवळ एक मत कमी पडल्याने वाजपेयी सरकार कोसळणार होते या गोष्टींचा गैरफायदा घेत जयललितांनी पाठिंबा काढून घेत सारा देश मुदतपूर्व निवडणुकीच्या खाईत लोटून देत हजारो कोटींचा खर्च राष्ट्रातील जनतेच्या डोक्यावर लादला होता.

हीच प्रवृत्ती ममतादीदींची. त्यामुळे नागरिकत्व सुधारणा कायदा आणि राष्ट्रीय नागरिक नोंदणी यावर राष्ट्रातील जनतेचे मत अजमवण्यासाठी संयुक्त राष्ट्रसंघाच्या देखरेखीखाली सार्वत घेण्याची मागणी पुढे करून बाईंनी आता राजकीय विरोधाऐवजी राष्ट्रविरोधी भूमिकेचेच दर्शन घडवले आहे. विरोधक कसा नसावा त्याचेच हे उदाहरण म्हणावे लागेल. नव्या कायद्याच्या विरोधात काही राज्यांध्ये तीव्र पडसाद उमटले आहेत. फार मोठा समाज आपल्या पाठीशी असल्याचा नियोजनबद्ध प्रयत्न काही राजकीय मंडळींनी चालवला आहे. आंदोलन सुरू केले की ते तीव्र बनलेच पाहिजे. या मोहापायी आगीत तेल ओतणे ओघाने आलेच. वाहने पेटवून द्या, इमारतींना आगी लावा हे अशा वेळी जणू व्हावेच लागते. परिस्थिती आटोक्याच्या बाहेर चालली की गोळीबार होतच असतो

मग बोंबाबोंब अगदी सोपी जाते. हे प्रकार आता लोकांना पाठ झालेत. वास्तविक नागरिकत्व सुधारणा विधेयक म्हणजे नेके काय हे आज सुशिक्षितांनासुद्धा नीट सांगता येणार नाही अशी परिस्थिती आहे. बहुसंख्य अडाणी जनतेचे तर सोडूनच द्या. तरीसुद्धा असंतोषाचा आगडोंब उसळून देण्याचा मोह विरोधकांना अनावर झालेला आहे. कायदा संसदेने पास केला असल्याने न्यायालय काही करू शकणार नाही. त्यामुळे आता पेटवा-पेटवीचे निरर्थक उद्योग करण्यात वेळ वाया घालवण्यात काय हशील आहे? दिल्लीत बसलेल्या सरकारला देशातील जनतेचे वाटोळे व्हावे अशा तर्‍हेचे निर्णय करावेत असे का वाटेल हे समजून घेण्याची गरज आगडोंबाचा मोह अनावर झालेल्यांना वाटण्याची सुतराम शक्यता नाही!

 
  • «
  •  Start 
  •  Prev 
  •  1 
  •  2 
  •  3 
  •  4 
  •  5 
  •  6 
  •  7 
  •  8 
  •  9 
  •  10 
  •  Next 
  •  End 
  • »


Page 1 of 75

वाचकांची संख्या

ह्या पानावर आत्तापर्यंत आलेल्या वाचकांची संख्या: 140

era

little-birdies


amber saptahik amber weekly amber e-amber eamber marathi news marathi batmya talegaon news talegaon batmya lonavala news lonavala batmya chakan news chakan batmya 
maval news maval batmya pimpri news pimpri batmya chinchwad news chinchwad batmya pune news pune batmya maharashtra news maharashtra batmya  talegaon chakan
lonavala pimpri chinchwad pune real estate talegaon real estate chakan real estate lonavala real estate pimpri real estate chinchwad real estate maval real estate pune real estate
classifieds talegaon classifieds chakan classifieds maval classifieds lonavala classifieds pimpri classifieds chinchwad classifieds pune classifieds